Fotografija iz otvorenih izvora
Sredinu januara obilježila je velika olujna prašina koja je zahvatila zemlje jugozapadne Azije, koje se šire do Arapskog mora i stoga posmatrano čak i iz svemira. Snažan vjetar tipičan za ovog vremena, u atmosferu je podigao tonove prašnjavog peska, što je zasjenilo nebo i uvelike je pogoršalo kvalitet zraka. 
Fotografija iz otvorenih izvora Sputnjik “Aqua”, 13.:45 GMT Januar 2013. © MODIS | NASA Uzrok olujne prašine bio je podela azijske anticiklone u dve jezgre. Glavni centar zadržali se nad Mongolijom, uz blagi pomak prema jugoistoku, i druga, samo nešto manje moćna, pojavila se nad Iranom. Vremenska karta za 06:00 GMT 16. januara 2013. © Gismeteo On je stvorio veliki gradijenti atmosferskog pritiska između hladnog kontinenta i tople vode Arapskog mora. Želeći to nadoknaditi razlika, hladan kontinentalni zrak velikom brzinom žurio na jug, dižući se u pustinji Irana, Afganistana i Pakistana prašine oluje.
Fotografija iz otvorenih izvora Sputnik Terra, 06.30.2012 Januar 2013. © MODIS | NASA Ovo je područje sastavljeno dio ogromne suptropske pustinje, koji se proteže od Sahare do Mongolija, gde se primećuje do 70% svih olujnih oluja na planeti. Pijesak nekadašnjih mora i presušena korita i jezera su plodno tlo za njihovu pojavu.
Iran NASA
