Prema studiji koju su proveli američki naučnici sa Univerziteta u Idahu, α i β prstenovi Urana mogu sakriti nekoliko malih satelita planete – takozvane minilune, čiji promjer nije veći od 2-7 kilometara.
Prema proračunima specijalista, ovi minijoni se nalaze na udaljenosti od oko 100 kilometara od α i β prstenova Urana i pomažu u očuvanju strukture prstenova gasnog giganta. Zaključci naučnika doneti su na osnovu podataka dobijenih iz međuplanetarne stanice Voyager 2. Štoviše, glavni razlog zašto još nije moguće uzeti u obzir miniboone na slikama je veličina ovih nebeskih tijela.
Danas je poznato da plinski div ima trinaest prstenova. Što se tiče svjetline, α i β prstenovi su na drugom mjestu nakon ε prstenova. Smatra se da je sistem prstenova oko Urana nastao kao rezultat uništenja njegovog satelita.
Stanica Voyager 2 preletjela je sistem Urana u januaru 1986. godine. Minimalna udaljenost između njih bila je 81,5 hiljada kilometara. Merenja i slike snimljene u trenutku kada se planeta približila stanici omogućile su otkrivanje novih prstenova i po prvi put dobijanje slika Uranovih satelita iz neposredne blizine.
Izvori: Arxiv
